Spis treści
Wyjazd z Bergamo
Zaczynając od formalności, odpowiedzmy sobie na pierwsze pytanie. Jak tam się w ogóle znaleźliśmy?
Jak zawsze, najpierw wsiedliśmy w pociąg do Lecco z Bergamo. Mamy ciekawe spostrzeżenie, że o 7:00 rano jeździ stary pociąg z Mediolanu. Dopiero pociąg o 8:00 jest dużo bardziej nowoczesny. W Lecco mieliśmy do wyboru przesiąść się na pociąg S7 albo autobus C40. Na szczęście zdążyliśmy na autobus o 8:00. Autobus jest o tyle lepszy, że można wysiąść bliżej szlaku i przy samym jeziorze Annone.
W drodze na szlak
Civate jest bardzo małym miastem i nie znaleźliśmy żadnego otwartego sklepu, żeby kupić sobie jakieś napoje albo coś do jedzenia. Na szczęście trafiliśmy na jedyną otwartą kawiarnie w okolicy, która jednocześnie sprzedawała pieczywo. Tradycji stało się zadość, udało się nam wypić kawę przed szlakiem, a nawet kupić świeży chleb na drugie śniadanie. Chyba jest już w nas jakiś pierwiastek Włochów, bo od razu poczuliśmy inny smak kawy, jakby mocniejszy. Okazało się, że korzystają z marki automatu do kawy jakiego we Włoszech jeszcze nie widzieliśmy. W każdym razie, kawa top, pieczywo top.
Basilica San Pietro al Monte
Z Civate w stronę Monte Cornizzolo wyruszliśmy szlakiem nr. 10, Sentiero 10: Civate – Rifugio Consiglieri, nakładającym się ze szlakiem Anello dei tre Casott.
Pierwszym dobrym punktem na przystanek jest bazylika św. Piotra (Basilica di San Pietro al Monte) na wysokości 650 metrów. Ciekawe czy ktoś policzył, ile jest bazylik św. Piotra we Włoszech. W każdym razie, na miejsce dotarliśmy w około 2 godziny. Gdyby z jakiegoś powodu musielibyśmy zakończyć naszą wycieczkę w tym miejscu, bylibyśmy już zadowoleni. Piękne miejsce na piknik z panoramą na Monte Barro, Monte Resegone oraz pozostałe okoliczne jeziora. Z samą Bazyliką wiąże się wiele legend. Jedną z nich jest bogobojny dzik, który zrezygnował ze ścigania syna króla, gdy zobaczył ołtarz. Dzik na widok ołtarza pokłonił się i darował życie młodemu dziedzicowi.
Rifugio S.E.C. Marisa Consiglieri i Monte Cornizzolo
Kolejne prawie dwie godziny zajęło nam dojście do schroniska i na szczyt. Stempla do książeczki niestety nie zdobyliśmy, ponieważ schronisko jest otwarte wyłącznie w niedziele i… wtorki. Mimo, że schronisko było zamknięte, miejscówka na piknik jest dostępna cały czas. Z Rifugio Marisa Consiglieri, Monte Cornizzolo jest już w zasięgu wzroku i dotarcie na szczyt jest kwestią spaceru pod górę, który może zająć maksymalnie 15 minut.
Niesamowite jest, że z każdego szczytu pojawia się nieco inna panorama. Tutaj, po drugiej stronie Valmadrery znajduje się samotne Monte Barro, dalej, wznoszące się nad Lecco Monte Reseggone, a najbliżej w zasięgu krótkiego spaceru Monte Rai. Oprócz tego, roztacza się przepiękna panorama lago di Como i przybrzeżnych miejscowości takich jak: Mandello del Lario, Varenna czy Bellagio, a na horyzoncie widać ośnieżone szczyty wysokich Alp.
W tym miejscu moglibyśmy już zawrócić, ale mieliśmy ochotę na dłuższą trasę powrotną, którą już w większości poznaliśmy, przy okazji wejścia na Monte Rai.
Monte Rai i Sentiero Geologico Alto
Mimo, że tylko 200 metrów wysokości dzieliło nas od Monte Rai, zdecydowaliśmy się na równoległy szlak. Głównym powodem był czas, wiedzieliśmy, że będziemy schodzić ostatnią część szlaku o zmroku. Sentiero Geologico Alto jak sama nazwa może sugerować, jest ścieżką edukacyjną. Po drodze jest sporo tabliczek opisujących napotkane formacje skalne. Mimo, że to jest ścieżka edukacyjna, trzeba być przygotowanym na kilka wąskich przejść po skałach z bardzo stromym spadkiem w stronę lasu. Jeśli ktoś, ma duży lęk wysokości, lepiej wejść na Monte Rai od strony Monte Cornizzolo / Rifugio Marisa Consiglieri i wrócić do Civate.
San Tomaso
To był już nasz trzeci raz w San Tomaso. Jest to miejsce, gdzie w weekendy można spotkać dużo rodzin z dziećmi na pikniku albo sporo ludzi wybierających się na ferrate Corno Rat. Od Valmadrery do San Tomaso prowadzi bardzo dobrze przygotowana ścieżka. Stwierdziliśmy, że nie znajdziemy tutaj lepszego miejsca na przetestowanie naszych czołówek, a przy okazji będziemy mogli zobaczyć ładny zachód słońca i Lecco nocą. Powrót z czołówką okazał się bezproblemowy, dużo łatwiejszy niż niektóre fragmenty szlaku przy Monte Rai za dnia. W naszej nocnej drodze powrotnej minęliśmy się nawet z kilkoma biegaczami… ale w tym momencie już nas to nie dziwi.
Koszt wycieczki
Na całkowity koszt wycieczki złożyły się bilety i kawa z rogalami. Nie liczymy prowiantu, który przygotowaliśmy dzień wcześniej. Całość kosztowała nas 26.6 EUR.
- Pociąg Bergamo – Lecco: 3.90 EUR x2
- Autobus Lecco – Civate: 1.70 EUR x2
- Rachunek w kawiarni: 7.80 EUR
- Cappuccino x2
- Brioche x2
- Chleb
- Bułka x2
- Pociąg Lecco – Bergamo: 3.80 EUR x2
Kilka rad
-
Najlepiej zaopatrzyć się w jedzenie dzień wcześniej albo przed Civate. W samym Civate z rana może być trudno znaleźć otwarty sklep spożywczy. Przynajmniej nam to się nie udało.
-
Nie trzeba brać ze sobą dużego zapasu wody. W drodze na Monte Cornizzolo naliczyliśmy trzy krany z wodą a w drodze powrotnej dwa. Często widzimy ludzi, którzy bez oporu z nich korzystają i nie boją się żadnych bakterii, my natomiast korzystamy tylko z butelek z filtrem. Nic nam się nie stało po wypiciu tej wody.
-
Trudno powiedzieć, czy należy sugerować się naszym tempem. Bardzo często zatrzymujemy się, żeby porobić zdjęcia albo po prostu popatrzeć na widoki. Wejście na Monte Cornizzolo zajęło nam 4 godziny. Na pewno można zrobić ten szlak dużo szybciej.
-
Jeśli zamierzacie wrócić jakimkolwiek szlakiem do Valmadrery, koniecznie należy mieć ze sobą kijki trekkingowe. Natomiast jeśli chodzi o obuwie, oczywiście mieć najlepiej jakiś rodzaj butów trekkingowych dobrym bieżnikiem, ale dobre obuwie sportowe z grubą podeszwą też będzie wystarczające.